Het was stil aan mijn kant… ik wil je graag iets eerlijk vertellen

Ik wil graag gewoon eerlijk iets met je delen. Het is de laatste maanden stil geweest van mijn kant, te stil. En als je mij al langer volgt, weet je dat het eigenlijk niet mijn gewoonte is. Ik deel graag inspiratie, inzichten, tips en ervaringen met paardenmensen die (net als ik) een écht hart voor paarden hebben.

Maar dit jaar is anders gestart dan ik had gehoopt. Vanaf het begin van 2026 kreeg ik privé de ene klap na de andere te verwerken. Elke keer wanneer ik voelde dat er weer wat energie kwam om te starten, gebeurde er opnieuw iets dat me terug van mijn stuk bracht. Het waren maanden waarin ik vooral probeerde recht te blijven, mijn verantwoordelijkheden op te nemen en gewoon dag per dag verder te doen.

Mijn paarden als houvast
Gelukkig had ik mijn paarden. Zij waren er altijd zoals paarden dat kunnen: zonder woorden, zonder verwachtingen, gewoon aanwezig. Dankzij de zorg voor hen, het dagelijkse ritme en de momenten samen, ben ik blijven functioneren.

De eerste lentezon deed iets met mij
Een tijdje geleden voelde ik op een dag voor het eerst die zachte winterzon. Je kent dat misschien wel: zo’n moment waarop je plots voelt dat de lente op komst is. Ik besloot om met mijn paard naar het bos te gaan.

Heel eerlijk, ik moest mezelf bijna naar de weide slepen. Zo leeg voelde ik mezelf nog, maar diep vanbinnen wist ik dat ik het echt nodig had. Het voelde alsof mijn paarden me riepen. Dus ik ben uiteindelijk vertrokken. Geen groot plan, geen training, geen doel. Gewoon naar buiten, het bos in.

Frisse lucht, de zon op mijn gezicht, mijn paard onder me en stilte rondom ons. En ik voelde iets wat ik al een tijd niet meer had gevoeld: nieuwe energie.

Kleine momenten maken een groot verschil
Ik heb dat de weken daarna opnieuw gedaan. En elke keer voelde ik mezelf een stukje beter worden.

Soms vergeten we hoeveel deugd het kan doen om bij onze paarden te zijn. Niet omdat ze alles oplossen, maar omdat ze ons terugbrengen naar onszelf en de eenvoud.

Ik hoop oprecht dat de rest van dit jaar makkelijker mag verlopen dan de voorbije maanden. En ik kijk er ook echt naar uit om hier opnieuw aanwezig te zijn, om mijn kennis, tips en ervaringen weer met je te delen. Om paardenmensen te inspireren die (net als ik) geloven in trainen vanuit vertrouwen en connectie.

Nu ben ik ook benieuwd: wat doet een buitenrit met je paard in de lentezon met jou? Stuur gerust een reactie, ik lees alles met veel plezier.

Geniet van de momenten met je paard en tot binnenkort!